( 1 ) امام على بن الحسين عليه السّلام مىفرمايد : « در مكه و مدينه بيست نفر هم دوستدار ما نيستند » « 1 » . با وجود شايع بودن دشمنى اهل بيت عليهم السّلام در حجاز ، چگونه امام آن را مقرّى براى خود انتخاب كند ؟ امام ، در حالى كه همهء حجازيان مىديدند و مىشنيدند ، از آنجا خارج شد ولى آنان براى همراهى با وى نشتافتند و هيچ‌يك از آنان ، جز اهل بيتش ، براى يارى و دفاع از آن حضرت ، به دنبالش نرفتند . ( 2 ) روىگردانى از مصر امام ، از مصر ، روىگردان شد و با كسى در آنجا مكاتبه ننمود ؛ زيرا مردمش ، در طول روزگار خلفا و در طول حكومت اموى ، به آسايش و آرامش و دورى از جريانهاى سياسى ، علاقه داشتند و هيچ نامه‌اى از آنان به امام نرسيد كه او را براى رفتن نزد آنها دعوت كنند ، پس امام ، چگونه به سوى آنان هجرت كند ؟ به علاوه در مصر ، گرايشى عثمانى وجود داشت و والى آن « عمرو بن عاص » بود كه دشمنى و عداوت نسبت به اهل بيت عليهم السّلام را در آنجا شايع گردانيده دوستى نسبت به بنى اميه را برقرار كرده بود ، پس چگونه امكان داشت امام عازم آنجا شود ؟ ( 3 ) روىگردانى از يمن « ابن حنفيه » و ديگران به امام پيشنهاد كردند كه به يمن هجرت كند ؛ زيرا در آنجا شيعيانى براى آن حضرت و پدرش بودند ، ولى امام ، اين نظريه را

--> ( 1 ) همان ، ص 104 .